Szeleszcz�c kartkami

Spotkanie z Poeta

znaika@NOSPAM.gazeta.pl — Wed, 16 May 2012 23:27:52 +0200

�

Troche juz czasu minelo od tego wydarzenia, ale warto wspomniec,ze 18 marca Interaktywny Salon Piszacych w Szkocji mial zaszczyt goscic w Edynburgu poete Tadeusza Dabrowskiego oraz tlumaczke jego wierszy Antonie Lloyds-Jones.

Spotkanie uplynelo w bardzo milej acz nostalgicznej atmosferze.Obecni mogli wysluchac wierszy Tadeusza Dabrowskiego w jezykach polskim i angielskim a nastepnie wziac udzial w dyskusji,zadac swoje pytania i poprosic o autografy.

Poczytac wiecej i posluchac czytanych tego wieczora wierszy mozna tu�

Teraz z niecierpliwoscia czekamy na wakacyjne wizyty:)

Ksi��ka

znaika@NOSPAM.gazeta.pl — Wed, 16 May 2012 23:11:32 +0200

�

To moje kolejne spotkanie z tym autorem. Bardzo podobala mi sie Reisefieber�, ze ktora Mikolaj Lozinski otrzymal Nagrode Koscielskich.

Autor podjal sie rzeczy bardzo ryzykownej.Postanowil mianowicie napisac o swojej rodzinie.Zmierzyc sie ze wspomnieniami i przeszloscia.

Niezwykle ciekawy sposob narracji.Duzo uczuc wychylajacych sie z kazdej strony powiesci.

Sa ksiazki, w ktorych ani jedno zdanie, ani jedno slowo nie sa zbedne.I do takich ksiazek �nalezy wlasnie Ksiazka Mikolaja Lozinskiego...

�

Kobiety z domu Soni

znaika@NOSPAM.gazeta.pl — Wed, 16 May 2012 23:02:07 +0200

�

Historia rozpoczyna si� w ma�ym miasteczku, a ko�czy w wielkim mie�cie. Jest jak rodzinny album z po��k�ymi zdj�ciami, na kt�rych wra�liwy fotograf uwieczni� pi�� wyj�tkowych kobiet: prababci� Antoni�, jej c�rk� Juli�, wnuczki Basi� i Jagod� oraz prawnuczk� Soni�. Wszystkie, po��czone wi�zami krwi niczym �a�cuchem splecionych r�k, przekazuj� sobie to, co w nich najpi�kniejsze, ale i to, co g��boko skrywane. Pi�� pokole� kobiet. Chc� by� pi�kne i kochane, musz� zawalczy� o siebie i swoje szcz�cie.

�

Ladnie opowiedziana historia kilku pokolen kobiet. Zabraklo czegos jednak. Troche zbyt powierzchownie.Tu i owdzie zabraklo uwagi dla bohaterki czy bohatera.Bardzo dobrze sie czyta te ksiazke,ale zakonczenie rozczarowuje. Niektore watki probuja zyc wlasnym zyciem i nie udaje im sie to.

Bardzo dobry pomysl i musze przyznac,ze ladnie pisze pani Czuprynska.To pierwsze moje z nia spotkanie i zapewne nie ostatnie.

Chmurdalia

znaika@NOSPAM.gazeta.pl — Wed, 16 May 2012 22:49:28 +0200

�

Im bardziej podoba mi sie ksiazka,tym trudniej mi o niej pisac...

Przeczytalam ksiazke,o ktorej dlugo nie zapomne.Przy okazji;)mam swoja kolejna ulubiona wspolczesna polska pisarke.

Bardzo trudno bylo mi sie przyzwyczaic do stylu i sposobu prowadzenia narracji w Piaskowej Gorze. Chmurdalia jest pisana w ten sam sposob,choc mam wrazenie,ze Joanna Bator w niej dopiero rozwija skrzydla.Bator pisze pieknie.Od niechcenia przemycajac co chwila cos,co nie da czytelnikowi spokoju przez dluzsza chwile.

Chmurdalia,uwazana za kontynuacje Piaskowej Gory,powiada o dalszych losach Dominiki i jej matki Jadzi.Napisana jest jednak zupelnie inaczej niz pierwsza czesc. W Chmurdalii mamy nowych bohaterow,duzo historii opowiadanych przez innych ludzi.

Wiele osob pisze,ze ksiazka jest nuzaca i ze jest w niej za duzo niepotrzebnych dygresji. A to nie dygresje przeciez.Chmurdalia jest skonstruowana na zasadzie-po nitce do klebka.Autorka tworzy obraz,w ktorym kazda czesc ukladanki ma swoje miejsce.�Milosc,tesknota,wybory,macierzynstwo,zmiany,jakie zachodza w czlowieku...Bator snuje piekne opowiesci o zyciu i o ludzkich losach.

Bardzo,bardzo podobala mi sie Chmurdalia.

Kobieta bez twarzy

znaika@NOSPAM.gazeta.pl — Mon, 7 May 2012 14:11:40 +0200

�

Na temat tej ksiazki napisano na blogach wiele.Dobrego.Byly zachwyty o niesamowitej narracji,o niezwykle dopracowanych portretach psychologicznych bohaterow; porownania do Mankella. Postanowilam zatem i ja siegnac...

Po tragicznej �mierci m�a Hanna Cudny rzuca wszystko i wraz z dw�jk� dzieci ucieka na wie�. Ma tu uczy� angielskiego, uprawia� ogr�d i by� szcz�liwa. Wiejska sielanka to jednak tylko pozory: c�rka Hanny znajduje w okolicznych lasach zw�oki, nastoletni syn zaczyna si� dziwnie zachowywa�, a rodzice jednego z uczni�w znikaj� bez �ladu. Odkrywaj�c kolejne elementy tej przera�aj�cej uk�adanki, Hanna trafia na pok�ady z�a w ludziach, kt�rym ufa�a.

Mowiac krotko:nie rozumiem nad czym te zachwyty.Doskonaly obraz wsi.Nie.I ktos juz o tym gdzies napisal.Na szczescie nie tylko same pochlebne komentarze pojawily sie w internecie.To byl obraz wsi,zlozony z roznych kawalkow ukladanki;w zaleznosci od tego,co i o kim trzeba bylo napisac.Ktos gdzies pisal o swietnej akcji.Gdzie?Ksiazka sie dluzy.Bohaterowie w ogole do nie mnie przemowili.Biedne dzieci,co i rusz majace do czynienia z trupami a przez to i inne problemy,dom ,w ktorym straszy,i matka,bawiaca sie w detektywa,podkreslajaca,jak to bardzo boi sie o swoje dzieci,nie robiac przy tym nic,co mogloby je uchronic przed czajacym sie wokolo zlem.Sztucznosc i naciaganie.W opisie ksiazki pojawia sie zdanie,ze ksiazka jest o kobiecie ,ktora walczy o przywrocenie porzadku w otaczajacym ja kawalku wszechswiata.Ja nie widzialam tam niestety zadnej walki.

Plusy?Narracja.Dwa rozne punkty widzenia.Matki i corki.Ale jesli sie zastanowic ,co czego to bylo Autorce potrzebne, to nie jest to juz taki plus.

Do tej pory nie wiem,co miala czytelnikowi ta ksiazka przekazac.Sa ksiazki,ktore mnie draznia i mecza.I ta chyba nalezy do tej grupy.To juz chyba jest ostatni raz,kiedy zachwyty innych maja wplyw na wybor lektury.